Divider




Divider
Divider

به خانواده آسان ثبت خوش آمدید!

به پاس اعتماد شما به اولین سامانه خدمات آنلاین ثبتی در ایران، با پیوستن به خانواده آسان ثبت تا پایان امسال از مبلغ 20 هزار تومان اعتبار هدیه برخوردار شوید.

دوستان شما، دوستان آسان ثبت!

با معرفی ما به دوستانتان به تعداد نا محدود، می توانید به آنها 30 هزار تومان اعتبار، هدیه داده و پس از اولین خریدشان، شما هم 30 هزار تومان اعتبار، هدیه بگیرید.

Divider





چرا باید شرکت ثبت کنم ؟

 

اگر صاحب کسب و کاری هستید ولی هنوز شرکت ندارید، بر خلاف باور عمومی از ثبت شرکت هراس و نگرانی نداشته باشید ، برعکس داشتن یک شرکت می تواند خیلی به شما کمک کند . شما با داشتن شرکت :

  1. شخصیت حقوقی خواهید داشت و میتوانید در مناقصات و مزایدات پروژه هایی با مبالغ بسیار بالاتر شرکت کنید.
  2. میتوانید از بانکها خیلی بیشتر وام بگیرید. مطابق اعلام بانک مرکزی در سال 95 حدود 80 درصد تسهیلات بانکی به شرکتها داده شده است!
  3. مالیات شما از طریق اداره مالیات بر درآمد شرکتها بسیار کمتر و حساب شده تر از اداره مالیات بر درآمد مشاغل و اصناف خواهد بود!  ادامه ...

چه نوع شرکتی ثبت کنم ؟

 

اگر فعالیت هنری ، حقوقی ، فرهنگی ،آموزشی و به طور کلی فعالیت غیر تجاری دارید، بهترین انتخاب برای شما ثبت موسسه غیر تجاری است.

اگر فعالیت تعاونی زیر نظر وزارت تعاون دارید، بهتر است شرکت تعاونی ثبت کنید. در شرکتهای تعاونی سهام شرکا یکسان و تعداد شرکا معمولا زیاد است.

در غیر از این موارد معمولا شرکت مسوولیت محدود و یا سهامی خاص را به ثبت برسانید. این دو نوع شرکت از سایر انواع شرکت رایج تر بوده و مالکیت و سهام آنها به افراد خاص تعلق دارد. برای روشن شدن موضوع و اینکه کدام یک از این دو برایتان مناسب تر است، در ادامه به تفاوت ها و موارد مشابه شرکت های با مسوولیت محدود و سهامی خاص می پردازیم :  ادامه ...

چگونه شرکت ثبت کنم ؟

 

 

گام اول : سهامداران و درصد سهام هر یک را مشخص کنید. یادتان باشد صاحبان اصلی شرکت سهامداران اند که به همان نسبت سرمایه ای که می گذارند در سود یا زیان شرکت شریک اند.
حداقل سهامداران در شرکتهای مسئولیت محدود 2 نفر و در سهامی خاص 3 نفر است.
گام دوم : 5 نام مناسب حداقل 3سیلابی (3 کلمه ای) انتخاب کنید که حداقل یک کلمه اسم خاص (اسم انسان یا حیوان یا ... ) باشد. نگران نباشید آسان ثبت در این انتخاب به شما هوشمندانه کمک می کند.
گام سوم : موضوع فعالیت شرکت را مشخص کنید . دقت کنید اگر موضوع نیاز به مجوز داشت قبل از ثبت شرکت از مرجع مربوطه مجوز بگیرید. آسان ثبت در این انتخاب هم در کنار شماست.
گام چهارم : نشانی دفتر مرکزی و احتمالا نشانی شعب شرکت را به همراه کدپستی مشخص کنید.  ادامه ...

آسان ثبت چه کمکی به من می کند ؟

 

  • در انتخاب یا تغییر نام شرکت هوشمندانه شما را یاری می کند. با آسان ثبت دیگر انتخاب نام شرکت کار سختی نیست!
  • زمان اتمام ماموریت مدیران و یا بازرسین شرکت را به شما یاد آوری کرده و صورتجلسه تغییرات مربوطه را تولید می کند. به این ترتیب همیشه شرکت معتبری خواهید داشت!
  • تغییرات یا تصمیمات ضروری شرکت (مانند مجامع عمومی سالیانه و یا تصویب تراز سود وزیان در مهلت مقرر) را به شما توضیح داده و یاد آوری می کند تا به آسانی از بروز مشکلات جدی جلوگیری کنید!
  • تغییرات مد نظر شما را در شرکت به زبان ساده دریافت و صورتجلسات تغییرات را دقیقا تولید می کند. مثلا دیگر نیازی نیست تفاوت جلسات مجمع عمومی عادی و عادی به طور فوق العاده را بدانید!  ادامه ...

 

هزینه خدمات آسان ثبت

 

آسان ثبت تمامی هزینه های آشکار و پنهان انواع خدمات ثبتی را در همان ابتدای کار به شما اعلام می کند و این هزینه ها تحت هیچ عنوانی تا پایان کار افزایش نخواهند یافت !  شما با ثبت نام در سامانه ثبت شرکت آسان ثبت در تعیین نام شرکت و همچنین تعیین موضوع فعالیت تخصصی خود و بسیاری موارد دیگر، به صورت آنلاین و رایگان مشاوره دریافت می کنید.

تا پایان سال جاری به پاس قدردانی از عضویت شما، پس از ورود به سامانه مبلغ 20،000 تومان اعتبار هدیه در حساب کاربری خود دریافت خواهید کرد که در اولین خرید خود می توانید از آن استفاده نمایید.

هزینه انواع خدمات ثبت شرکت و ثبت برند و ... به شرح زیر است :  ادامه ...

 


راهنمای اخذ مجوز شرکت دانش بنیان

به موجب آیین نامه تشخیص شرکت ها و موسسات دانش بنیان ،شرکت های دانش بنیان ،موسسات خصوصی یا تعاونی هستند که به منظور افزایش علم و ثروت ، توسعه اقتصادی بر پایه دانش و تحقق اهداف علمی و اقتصادی در راستای گسترش اختراع و نوآوری و در نهایت تجاری سازی نتایج تحقیق و توسعه ( شامل طراحی و تولید کالا و خدمات ) در حوزه فناوری های برتر و با ارزش افزوده فراوان ( به ویژه در تولید نرم افزارهای مربوط ) تشکیل می شود. طبق آیین نامه مصوب،شرکت های دانش بنیان ،اهدافی نظیر ، ترغیب هیئت علمی دانشگاه ها و واحدهای ‌پژوهشی برای فعالیت های بیشتر در رفع نیاز جامعه و امکان افزایش درآمد اعضای هیئت علمی، تجاری سازی یافته های  ‌پژوهشی، افزایش درآمدهای اختصاصی دانشگاه ها و واحدهای ‌پژوهشی موضوع کلی فعالیت دانش بنیان را دنبال می کنند.  

انواع شرکت های دانش بنیان:

الف-شرکت هایی که فقط اعضای هیات علمی مالک آن هستند.

چنانچه سهام دانشگاه کمتر از  ۵۰ درصد باشد،شرکت دانش بنیان شرکتی خصوصی است که باید تابع قانون تجارت باشد و در اداره  ثبت شرکت ها ثبت شود.

ب-شرکت هایی که دانشگاه ها نیز در آن مالکیت دارند.

چنانچه سهام دانشگاه ۵۰% یا بیشتر باشد،شرکت دانش بنیان شرکتی دولتی است.(مهمترین اصل شرکت دانش بنیان دولتی ، اصل خدمات علمی ،فنی و تحقیقات می باشد).  

خصوصیات شرکت های دانش بنیان

شرکت های دانش بنیان،اساساَ کالا تولید نمی کنند و عموماَ،زمین یا ماشین آلات خاصی نیز ندارند.بلکه همیشه عده ای از افراد تحصیلکرده و با تجربه اطلاعاتی تولید می کنند که این اطلاعات ، محصولات اصلی شرکت محسوب شده و برایشان درآمدزایی دارد.بحث طرح های صنعتی و مالکیت معنوی محصولات ،همیشه از دغدغه های اصلی شرکت محسوب می شود که حفظ حقوق معنوی این اطلاعات ،یکی از مهم ترین مسائل حقوقی در شرکت های دانش بنیان می باشد،زیرا اصولاَ این دارایی ها قابل لمس نمی باشند.

زمینه های فعالیت شرکت های دانش بنیان

۱-انجام تحقیقات کاربردی ۲-ارایه خدمات تخصصی و مشاوره ای (خدمات علمی و تحقیقاتی و فنی) ۳-تولید محصولات یا فناوری نوین(توسعه فناوری) ۴-انجام خدمات نظارتی بر تحقیقات پژوهشی،اجرایی و مشاوره ای ۵- ارایه ی خدمات توسعه کار آفرینی ۶-ایجاد مراکز رشد و خدمات ایجاد و توسعه ی کسب و کار ۷-ارایه ی خدمات توسعه ی محصول جدید ۸-ارایه ی خدمات ورود کسب و کاربه بازار بین المللی و جهانی کردن آن ها ۹-برنامه ریزی و اجرای طرح های توسعه ی کارآفرینی در سطوح ملی ، منطقه ای و محلی  
حمایت های دولتی از شرکت های دانش بنیان:
معافیت از پرداخت مالیات، عوارض، ‌حقوقی گمرکی، سود بازرگانی و عوارض صادراتی به مدت پانزده سال.   تأمین تمام یا بخشی از هزینه تولید، عرضه یا به کارگیری نوآوری و فناوری با اعطاء تسهیلات کم بهره یا بدون بهره بلندمدت یا کوتاه مدت بر طبق عقود شرعی اولویت استقرار واحدهای پژوهشی، فناوری و مهندسی و تولیدی شرکت‌ها و موسسات دانش بنیان موضوع این قانون در محل پارکهای علم و فناوری، مراکز رشد، مناطق ویژه اقتصادی و یا مناطق ویژه علم و فناوری است

شاخص های تشخیص شرکت های دانش بنیان:

شاخص های تشخیص شرکت های دانش بنیان،به دو دسته شاخص های عمومی و اختصاصی تقسیم می شوند.شرکت های متقاضی باید علاوه بر شاخص های عمومی ،شرایط مشخص شده در یکی از سه دسته شاخص های اختصاصی را نیز احراز نمایند.
الف-شاخص های عمومی
حداقل دو سوم از اعضای هیات مدیره شرکت،حداقل دو مورد از شرایط ذیل را احراز کنند. ۱-حداقل دارای مدرک کارشناسی باشند. ۲-حداقل ۳ سال سابقه فعالیت کاری یا علمی در حوزه فعالیت شرکت و یا سابقه مدیریتی داشته باشند. ۳-دارای حداقل یک اختراع ثبت شده ارزیابی شده داخلی یا یک اختراع بین المللی مرتبط با حوزه کاری شرکت باشند. ۴-حداقل نیمی از درآمد شرکت در یک سال مالی گذشته شرکت،ناشی از فروش فناوری،کالا و یا خدمات دانش بنیان(شامل خدمات تحقیق و توسعه و طراحی مهندسی مرتبط با فهرست کالاهای دانش بنیان و خدمات تخصصی دانش بنیان)آن شرکت از طریق قرارداد باشد. تبصره:شرکت هایی که در مرحله تجاری سازی اولین کالای دانش بنیان خود هستند،در صورتی که دارای تولید پایلوت موفق باشند و استانداردهای لازم را از مراجع ذی صلاح داخلی یا بین المللی کسب کرده باشند،و دارای بازار مطمئن و یا اعلام نیاز معتبر همراه با قرارداد تولید کالا باشند،از رعایت بند ۱-۲ مستثنی هستند. ۵-سابقه بیمه پرداختی برای حداقل ۳ نفر از کارکنان تمام وقت شرکت،حداقل ۶ ماه باشد.
ب-شاخص های اختصاصی
شرکت متقاضی باید علاوه بر دارا بودن شاخص های عمومی،واجد کلیه شرایط اختصاصی در یکی از دسته های ذیل نیز باشند: ۱-شرکت های تولید کننده کالاهای دانش بنیان ۲-شرکت باید تولید کننده کالا یا کالاهای دانش بنیان مطابق فهرست کالاهای دانش بنیان مصوب کارگروه باشد که در ۲ سال گذشته آن ها را در قالب کالاهای جدید یا ارتقاء یافته عرضه کرده و دانش فنی آن را بواسطه انتقال یا ایجاد دانش فنی،از طریق فعالیت های تحقیق و توسعه،نهادینه   معیارهای تشخیص محصولات دانش بنیان طبق آیین نامه ،معیارهای سه گانه ی محصولات دانش بنیان نیز عبارت است از: دارای پیجیدگی فنی بوده و تولید آن نیاز به تحقیق و توسعه ی هدفمند ،توسط یک تیم فنی خبره داشته باشد،در حوزه ی فناوری های بالا و متوسط به بالا باشد،همچنین  تحقیق و توسعه برای حفظ توان رقابتی آن محصول در بازار، به صورت مداوم انجام شود و عمده ارزش افزوده ی آن کالا، خدمات ناشی از دانش فنی و ...نوآوری فناورانه باشد. لذا بر اساس "آیین نامه ی تشخیص شرکت ها و موسسات دانش بنیان ، شرکت های متقاضی باید علاوه بر کسب شرایط ذکر شده در شاخص های عمومی ( شامل کسب حد اقل درآمد ذکر شده ی ناشی از فروش فناوری ،کالا و خدمات دانش بنیان،نیروی انسانی و سابقه ی بیمه ی کارکنان) ، کلیه ی شرایط مشخص شده در شاخص های اختصاصی این آیین نامه را  نیز احراز نماید. بر اساس "آیین نامه ی تشخیص شرکت ها و موسسات دانش بنیان "مصوب کارگروه ارزیابی و تشخیص صلاحیت شرکت ها و موسسات دانش بنیان و نظارت بر اجرا"یکی از شرط های لازم برای شرکت های تولید کننده و دانش بنیان،تولید کالاهای دانش بنیان می باشد.طبق دو رویکرد،این محصولات مشخص شده است: ۱)حوزه هایی که وجود کالاهای دانش بنیان و یا فناوری برتر در آنها وجه غالب را دارد و متوسط فعالیتهای تحقیق و توسعه درآن ها بیشتر از سایر حوزه های فناوری و صنعتی است.نظیر حوزه های فناوری زیستی(پزشکی،کشاورزی،صنعتی و محیط زیست)، فناوری نانو (محصولات و مواد) ،فوتونیک و اپیتک (موادقطعات و سامانه ها) ،فناوری اطلاعات و ارتباطات و نرم افزارهای کامپیوتری، انرژ‌ی های نو(هسته ای و تجدید پذیر) دارو، الکترونیک،مواد پیشرفته، ساخت و تولید پیشرفته و هوافضا (پرنده ها ، ماهوا ره ها و موشکها) ۲)سایر حوزه ها و بخش هایی که وجود کالاهای دانش بنیان در آن ها غلبه ندارد ، اما رسوخ فناوری های برتر و ظهور محصولات دانش بنیان در آن ها مشاهده می شود. (نظیر نفت و گاز ،عمران و حمل و نقل، برق ، معدن کشاورزی ،آب و هوا)   شرایط پذیرش طرح های حمایتی شرایط پذیرش طرح های حمایتی به شرح ذیل می باشند. تقویت اقتصاد ملی کشور، تقویت دفاع ملی کشور ،اشتغال زایی،  ارتقای سطح طرح ها از نمونه ی صنعتی و یا ارتقا سطح تکنولوژی ، ارتقا از نمونه ضمیمه ی صنعتی محصول به نمونه ی صنعتی و تولیدی طرح هایی که از پتانسیل لازم و توان بالقوه جهت تجاری سازی و رسیدن به فناوری برتر در جهت اشتغال زایی، کسب درآمد و ... برخوردار می باشند و حمایت  از شرکت های دانش بنیانی که در بخش R & D بتوانند سطح توانمندی، تولید و یا کیفیت محصول خود را جهت افزایش توان تولید و رقابت پذیری یا دیگر شرکت ها و تولید کنندگان خارجی ارتقا دهند و با به کارگیری نخبگان  ، گامی در جهت اشتغالزایی داشته باشند. لذا درباره ی امکان استفاده از مزایای قانونی در زمان ثبت شرکت ،نمی توان اظهار نظر کرد و ارزیابی بر مبنای عملکرد شرکت ها پس از ثبت و فعالیت شرکت انجام می شود. شایان ذکر است،تمدید شرکت های دانش بنیان نوپا دارای اعتبار یک ساله بوده و تنها برای یک دوره یک ساله(مجموعاَ دو سال)می تواند تمدید شود.چنانچه شرکت نتواند در مدت ۲ سال پس از تایید دانش بنیان بودن،رتبه بندی خود را به پایان برساند و یا در صورت عدول از شرایط مندرج در این آیین نامه در هر زمان دانش بنیان بودن شرکت ملغی می شود.   اگرهمین الان کسی بخواهد تا یک چنین شرکتی تاسیس کند باید چه کند؟   اگر همین الان بخواهبد چنین کاری کنید باید در پارک علوم و فناوری «برنامه کاری (B. P)» خود را ارائه بدهید در صورت پذیرش می‌توانید شرکت را ثبت دهید، اما پس از تایید نهایی این لایحه در شورای نگهبان «بیزینس پلن» و چگونگی تجاری سازی ایده‌ها را مطرح می‌کنید شرکت را ثبت می‌دهید (تا اینجای کار حمایتهای دولت شامل حال شما نمی‌شود) اما وقتی در پروسه تایید وزارت علوم و عضویت در شرکت دانش بنیان قرار بگیرید می‌توانید تا این شرکت را به عنوان شرکت دانش بنیان مطرح کنید و از حمایت‌ها بهره ببرید

ادامه ...

چرا باید شرکت ثبت کنم؟

در ابتدای شروع هر پروژه، کسب اطلاعات موثق درباره موضوع و بررسی مزایا و معایب احتمالی آن از الزاماتی است که همه افراد نسبت به اهمیت آن آگاهند. اما گاهی ممکن است با توجه به نوع پروژه، مراحل و مدارک خاصی نیز برای ادامه و به نتیجه رسیدن کار لازم باشد. در این موارد اطلاع از روند انجام این مراحل و مدارک مورد نیاز میتواند راه را برای ادامه روشنتر و هموارتر سازد. بنابراین بهترین گزینه برای کسب این اطلاعات و نیازها، حضور یک مشاور متخصص و مطلع است اینگونه میتوانید با صرف کمترین هزینه و انرژی به نتیجه مورد نظر دست یابیم. یکی از این پروژه های مهم در زندگی کاری هر فرد "ثبت شرکت" است. اما معمولا افراد هنگامی که تصمیم به انجام این امر می گیرند، در ابتدای آن دچار سردرگمی و آشفتگی می شوند. چرا که ممکن است ندانند باید از کجا شروع کنند و چه کارهایی را به انجام برسانند. البته مدارک مورد نیاز نیز از دغدغه هایی است که در این امر وجود دارد. بهتر است بدانید که اکثر افراد برای انجام "ثبت شرکت" دچار این سردرگمی ها می شوند و این امر کاملا بدیهی است. اما نگران نباشید، چرا که ما دقیقا به همین دلیل این جا هستیم که به شما کمک کنیم، تا پروسه ثبت شرکت یا برندتان را با موفقیت و به درستی طی کنید. در واقع ما قرار است هر اطلاعاتی که از ثبت شرکت ها و مسایل متعاقب آن لازم دارید را به زبانی ساده و در سریع ترین زمان، در اختیارتان بگذاریم. و شما را با ارائه اطلاعات دقیق و موثق، در تصمیم گیری بهتر، همراهی کنیم تا بتوانید بهترین ها را برای خود و کسب و کارتان رقم بزنید.

آیا واقعا به ثبت شرکت نیاز دارم؟

شاید این سوال برای شما نیز پیش آمده باشد، که وقتی می توان بدون ثبت شرکت هم در دنیای تجارت به فعالیت ادامه داد، چرا خود را با صرف وقت و هزینه اضافی و وارد شدن به پروسه عریض و طویل و فرساینده بروکراسی به زحمت بیندازیم؟ و یا وقتی می توانم با یک مشارکت عادی کارم را انجام دهم چرا خود را درگیر ثبت شرکت تجاری نمایم؟ برای پاسخ به این سوالات باید بدانید که "شرکت" به عنوان یک" شخصیت حقوقی" تابع ساز و کاری است که قانون گذار در اختیار هریک از شرکاء قرار داده تا سرمایه های فردی خود را در جهت نیل به مقصودی خاص که همان، کسب سود و نفع اقتصادی است، به سرمایه جمعی تبدیل کنند. بنابراین ثبت شرکت یا ایجاد یک شخصیت حقوقی مجزا قطعا دارای مزایا و معایبی خواهد بود. این مزایا و معایب هم برای شرکاء در شرکت و در قبال یکدیگر و هم در تعامل آن ها با اشخاص ثالث در بازار تجارت وجود دارد. برای کسب اطلاعات بیشتر می توانید به بخش "شخصیت های حقیقی و حقوقی" در سایت آسان ثبت مراجعه کنید. اما به طور کلی، می توان این مزایا را به شرح زیر بر شمرد:

• کسب اعتبار در دنیای تجارت:

بدیهی است در دنیای تجارت اشخاص حقوقی، در قیاس با اشخاص حقیقی حائز اعتبار بالاتری بوده و با اقبال گسترده تری روبرو هستند. در نتیجه سرمایه گذاران وشرکت ها تمایل بیشتری برای همکاری و انعقاد قرارداد با شخصیت های حقوقی دارند، چرا که آن ها مطابق استانداردهای پذیرفته شده مرجع ثبتی کشور، صلاحیت ورود به بازار را احراز نموده اند. تجمیع سرمایه افراد و کاهش ریسک سرمایه گذاری: در ثبت شرکت به جای اینکه افراد برای نفع شخصی در مقابل هم قرار بگیرند، با تجمیع سرمایه مادی، تخصص، دانش و... با یک هدف مشخص در کنار یکدیگر قرار گرفته و در سود و زیان یکدیگر شریک می شوند. در یک کلام شخصیت حقوقی این امکان را ایجاد میکند که دارایی شخصی افراد از دارایی شرکت تفکیک شود. هرچند این موضوع برای بستانکاران شرکت ها نکته مثبتی به شمار نمی رود، اما باعث افزایش امنیت سرمایه گذاری شرکاء خواهد شد.

• ایجاد شفافیت بین شرکا و در قبال اشخاص ثالث:

در صورت "ثبت رسمی شرکت"، تمامی اعضا و شرکا شرکت نسبت به فعالیت های شرکت مسئول هستند. به این ترتیب، با "ثبت شرکت"، مسئولیت سود، زیان و تمام فعالیت هایی که در شرکت انجام می گیرد، دیگر بر عهده ی یک شخص نیست؛ بلکه کلیه شرکا در آن سهیم هستند. همچنین همه توافقات منعقده بین شرکاء نیز وجهه رسمی به خود می گیرد. علاوه بر این، "ثبت شرکت"، با ساده سازی روابط شرکاء با یکدیگر و با اشخاص ثالث شما را قادر می سازد تا دهها شریک را بدون نگرانی از بروز اختلال و بی نظمی دور هم جمع کنید. چرا که در این صورت چه اشخاص ثالث چه شرکاء جهت پیشبرد امور یا پیگیری مطالبات صرفا با یک شخصیت حقوقی مواجه هستند.

• بهره مندی از حمایت های قانونی:

با "ثبت شرکت"، تمام شرکاء از حقوق قانونی بهره مند خواهند شد. در واقع زمانی که شراکت اعضا به صورت قانونی باشد، هرگاه مشکلی بین اعضا پیش بیاید، از طریق قانون می توانند مشکل را حل و فصل کنند. همچنین حمایت هایی که قانون از اشخاص حقوقی به عمل می آورد باعث می شود تا افراد در کسب و کارشان امنیت شغلی و مصونیت قانونی بیشتری نسبت به فعالیت شخص حقیقی داشته باشند.

• اعتماد سازی در جریان معاملات:

از آنجا که تمامی مفاد مهم مندرج در اوراق رسمی شرکت، مانند سرمایه ثبتی، حیطه ی اختیار مدیران، موضوع فعالیت و قابلیت های شرکت در روزنامه کثیرالانتشار آگهی می گردد تا به استحضار عموم برسد، و تمامی اطلاعات در دفاتر ثبت شرکت ها و سایت روزنامه رسمی جهت استعلام موجود است، بنابراین مشتریان یا طرف های معاملات تجاری می توانند به راحتی از قانونی بودن و اعتبار شرکت کسب اطلاع نمایند. مطابق دستورالعمل تصویب شده در خرداد ۱۳۱۰ و قوانین ۱۰ اسفند ۱۳۲۷، «مراجعه به دفاتر "ثبت شرکت ها" اعم از ایرانی و خارجی برای عموم آزاد و هر ذینفعی می تواند از مندرجات آن سواد مصدق تحصیل کند.» در نتیجه می توان گفت که با "ثبت شرکت"، کلیه ی امور تجاری شرکت بصورت رسمی و قانونی، صاحب اعتبار خواهد بود و زمانی که اطمینان حاصل شود که قانون بر فعالیت این شرکت ها نظارت دارد و همه فعالیت ها تحت نظارت قانون صورت می گیرد، افراد و شرکت ها تمایل بیشتری به همکاری و انعقاد قرارداد خواهند داشت.

• افتتاح حساب بانکی برای شرکت:

یکی دیگر از مزایای "ثبت شرکت" افتتاح حساب بانکی برای شرکت است. شما می توانید با ارائه اوراق رسمی و شماره ثبتی شرکت، برای شرکتتان یک حساب در بانک داشته باشید. در این صورت، علاوه بر مجزا نمودن حساب های شخصی از حساب شرکت، می توانید از مزایایی مانند دریافت وام، تسهیلات و ضمانت نامه های بانکی استفاده نمایید.

• حضور در پروژه های بزرگتر:

از آنجا که انعقاد هر گونه قرارداد با نهادهای دولتی منوط به "ثبت رسمی شرکت" است، لذا با "ثبت شرکت" شما امکان حضور در مناقصات و مزایدات دولتی را به دست خواهید آورد و به تبع آن شرکت در پروژه های عظیم تر و برخورداری از امتیازات بیشتر برای شما میسر خواهد شد.

• تسهیل در جذب مشارکت و سرمایه:

اصولا سرمایه گذاران تمایل بیشتری به سرمایه گذاری در "شرکت های رسمی ثبت شده" و معتبر در قیاس با سرمایه گذاری روی پروژه های شخصی دارند. در شرکت های سهامی عام با ورود به بورس اوراق بهادار و جذب سرمایه از طریق مردم می توان روی به کارگیری سرمایه بسیار بزرگ تر برای فعالیت تجارتی به مراتب گسترده ترحساب کرد. بنابراین می توانید با "ثبت شرکت" روی جذب سرمایه از طرق متفاوت نیز برنامه ریزی کنید.

• ماندگاری:

ایجاد شخصیت حقوقی مستقل، موجب ایجاد امکانات بسیاری می شود. برای مثال علیرغم رفت و آمد و تغییر در شرکاء، شخصیت مستقل شرکت هم چنان پابرجا می ماند و این ماندگاری یکی از بزرگترین مزیت هاست. چه بسیارند شرکت‌هایی که عمرشان به مراتب بیشتر از اشخاص حقیقی مجزاست. برای مثال، هنگام شراکت در قالب یک مشارکت عادی، درصورت فوت شریکتان، در بهترین حالت، مشارکت شما به اتمام می رسد، اما در حالت دیگر، ممکن است شما درگیر مسائل مالی با ورثه بشوید. اما در یک شرکت تجاری، در صورت بروز چنین موردی و یا خروج شرکاء از شرکت، سرمایه و ماهیت شرکت هم‌چنان ماندگار می ماند و شرکت قادر به ادامه فعالیت و حیات خود خواهد بود. امیدواریم با توضیحات بالا به اهمیت و مزایای "ثبت شرکت" آشنا شده باشید. شما می توانید برای اطلاعات بیشتر درباره شرکت های سهامی نیز به بخش " تعریف انواع شرکت ها " در وبسایت آسان ثبت مراجعه کنید.

ادامه ...

تعریف شخص حقیقی و شخص حقوقی

در این مطلب قصد داریم تا به یکی از پایه ای ترین مباحث ثبتی، یعنی تعریف "شخص حقوقی" و "شخص حقیقی" به زبانی ساده بپردازیم. احتمالا تاکنون بارها با این واژه ها برخورد داشته اید. شاید از خود پرسیده باشید تفاوت های بین این دو از دیدگاه قانون چیست؟ دو اصطلاح "شخص حقیقی" و "شخص حقوقی" از اصطلاحات حقوق اداری هستند. در اصطلاح حقوقی، شخص دارای حق و تکلیف است که در یک تقسیم بندی در دو گروه "حقیقی" و "حقوقی" قرار می گیرد. هر فرد ویژگی هایی دارد که به او صلاحیت دارا بودن حق و تکلیف را می دهد. در علم حقوق این صلاحیت در "اشخاص حقیقی"، (اهلیت) و در "اشخاص حقوقی"، (شخصیت حقوقی) نامیده‌ می شود. در یک تعریف کلی هر شخص، یک "شخص حقیقی" در نظر گرفته شده است. در شرایطی که شخص به عنوان نماینده شرکت، موسسه یا ارگانی فعالیت کند، "شخص حقوقی" نامیده می شود. "شخص حقیقی"، به عنوان "شخص طبیعی" هم شناخته می شود، در واقع شخص است که طرف حق و تکلیف قرار گرفته و می‌تواند دارای حقوق و تکالیفی باشد. "شخص حقیقی" در طول عمر خویش دارای چهار رویداد مهم قابل ثبت شامل تولد، ازدواج، طلاق و مرگ است.

ویژگی‌های اشخاص حقیقی

۱. آغاز و پایان شخص حقیقی وجود "شخص حقیقی" با تولد آغاز شده و با مرگ هم به پایان می رسد. هر انسان، در فاصله‌ی تولد تا مرگ دارای "شخصیت حقیقی" است. بنابراین دارای ظرفیت و اهلیتی است که از حقوق برخوردار است. ۲. نام و نام خانوادگی هر شخص دارای نامی است که اعلام کنندگان تولدش انتخاب می کنند و نام خانوادگی هم همان نام خانوادگی پدر خواهد بود. استفاده از نام و نام خانوادگی حق و تکلیف است و به تمام اشخاص تعلق می گیرد. همچنین امضای هر "شخصیت حقیقی" نیز موید شخصیت و اراده‌ی حقوقی هر فرد است. ۳. اقامتگاه مطابق قانون، هر فرد باید دارای سکونت گاهی باشد تا او را به لحاظ حقوقی به محل معینی وابسته کرده و از طریق آن از دیگران متمایز می نماید. ۴. تابعیت تابعیت؛ یک رابطه‌ی سیاسی، حقوقی و معنوی میان یک شخص و یک دولت معین است که اساسا منشأ و منبع حقوق و تکالیف هر فرد می باشد. تابعیت اصلی، همان تابعیتی است که از زمان تولد به طریقی به فرد تحمیل می‌شود. تقریبا در تمامی کشورها، داشتن تابعیت یک امر ضروری است. در ایران تابعیت اصلی و مبدأ از طریق نسب و خانواده به فرد منتقل می‌شود. به این صورت که کسانی که پدر آن‌ها ایرانی باشد، چه در ایران متولد شده باشند و چه در خارج از ایران، دارای تابعیت ایرانی خواهند بود.

ویژگی‌های اشخاص حقوقی

"شخص حقوقی" نیز مانند شخص حقیقی دارای ویژگی‌هایی است که آن را از دیگر اشخاص حقوقی متمایز می‌کند. این ویژگی ها عبارتند از: ۱. آغاز و پایان شخص حقوقی آغاز "شخص حقوقی" همان زمان شکل گیری "شخص حقوقی" است. برای شکل گیری یک "شخص حقوقی" چند شرط مهم وجود دارد: • قصد و اراده‌ی تشکیل "شخص حقوقی" • دارا بودن هدف مشخص • ثبت در مرجع ذیصلاح پایان "شخص حقوقی" نیز برابر با زمان انحلال آن است. "اشخاص حقوقی" با پایان عمل تصفیه و ثبت انحلال شخصیت خود را از دست می دهند. توجه داشته باشید که علاوه بر تاسیس، انحلال هم بایستی ثبت شود. اگر می خواهید با روند انحلال شرکت آشنا شوید، می توانید به مطلب " انحلال شرکت" در وبسایت "آسان ثبت" مراجعه کنید. ۲. نام "اشخاص حقوقی" نیز مانند "اشخاص حقیقی" باید دارای نام باشند. البته در قانون تجارت، موضوع انتخاب نام به صراحت عنوان نشده است اما در بند اول از مواد ۷ الی ۹ لایحه اصلی، نام شرکت از اولین اطلاعاتی است که در مدارک مربوط به شرکت باید قید شود. همچنین در مواد دیگری نیز گفته شده که شرکت ها باید تحت نام مخصوص و منحصر به فرد تشکیل و تاسیس گردند. برای اطلاع از چگونگی انتخاب نام شرکت، مطلب دیگر "آسان ثبت" با نام "همه چیز در خصوص انتخاب نام شرکت" را مطالعه بفرمایید. ۳. اقامتگاه مطابق قوانین، اقامتگاه "شخص حقوقی"، مرکز عملیات آن است. منظور از مرکز عملیات محل استقرار اداره‌ی "شخص حقوقی" و ارکان مهم آن مانند هیئت مدیره و مدیرعامل و همچنین محل اخذ تصمیمات "شخص حقوقی" است. ۴. تابعیت تابعیت هر "شخص حقوقی"، تابعیت همان کشوری است که اقامتگاه آن در آنجا واقع است. بنابراین هر شرکتی که در ایران تشکیل شود و مرکز اداره‌ی اصلی آن در ایران واقع باشد، دارای تابعیت ایرانی است.

تفاوت "شخص حقیقی" و "شخص حقوقی"

از نظر صلاحیت، "اشخاص حقیقی" می‌توانند کلیه حقوق و تکالیفی را داشته باشند که قانون برای افراد در نظر گرفته است،در حالی که "اشخاص حقوقی" نمی‌توانند صاحب این حقوق و تکالیف گردند. بنابراین از داشتن حق و تکلیفی که انسان می تواند دارای آن باشد، محروم می شوند. گذشته از این، "اشخاص حقیقی" و "اشخاص حقوقی"، تفاوت هایی در شروع و پایان دارند. در "اشخاص حقیقی"، آغاز و پایان،تولد و فوت و در "اشخاص حقوقی" تاسیس و انحلال نامیده می شوند. بدیهی است که اشخاص، صلاحیت حقوق و تکالیفی که با تولد و ایجاد حائز آن می گردند را با زایل شدن شخصیت و اهلیت یا فوت و محجوریت از دست می دهند. به تبع آن نیابت های اعطایی اشخاص نیز از بین خواهد رفت. بر خلاف "شخص حقیقی"، "شخص حقوقی" فرض و اعتبار قانونگذار است و در عمل وجود خارجی ندارد. باید توجه داشت که "شخص حقوقی" نمی‌تواند خارج از حدود قانون یا اساسنامه خود دارای حقوق و تکالیف باشد و حقوق هر "شخص حقوقی" متناسب ومحدود به محدوده‌ی اهدافی است که برایش در نظر گرفته شده است.

ادامه ...

تعریف انواع شرکت های تجاری

همان طور که می دانید، شرکت ها انواع مختلفی دارند. "شرکت سهامی عام"، "شرکت سهامی خاص"، "شرکت با مسئولیت محدود" و ... نمونه هایی از آن ها هستند. در مطالب پیشین با طبقه بندی های مختلف شرکت ها آشنا شدیم. در این نوشتار قصد داریم تا به اختصار در خصوص انواع شرکت ها توضیحاتی را ارائه کنیم. شما می توانید با مقایسه مزایا و معایب انواع شرکت ها، قالب ساختاری متناسب با سرمایه، هدف و وضعیت شرکایتان را انتخاب نموده و جهت ثبت شرکت موردنظرتان بهترین تصمیم را بگیرید.

شرکت با مسئولیت محدود

در این نوع از شرکت ها، همان طور که از نامشان پیداست مسئولیت شرکاء محدود به میزان سهم الشرکه آنهاست. بنابراین اگر سرمایه شرکت پاسخگوی مطالبات بستانکاران نباشد، از آنجا که شرکاء، مسئولیت محدودی در شرکت دارند، طلبکار نمی تواند حق تامین طلب خود را از اموال شخصی آنان داشته باشد. این قالب شرکت ها بنا به ساختار و ماهیتشان برای بنگاه های کوچک تا متوسط مناسب تر هستند. ثبت این نوع شرکت با حداقل دونفر امکان پذیر خواهد بود. میزان سرمایه اولیه شرکت نیز با توجه به اینکه در قانون حداقلی برایش درنظر گرفته نشده می تواند همان حداقل سرمایه در شرکت سهامی خاص که مبلغ ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ ریال است، در نظر گرفته شود و نیازی به صدور برگه های سهام هم نیست. لازم به ذکر است که در قانون هیچگونه الزامی جهت ارائه مدارک مربوط به پرداخت سرمایه به اداره ثبت شرکت ها وجود ندارد. در خصوص اعضا هیات مدیره، "شرکت های با مسئولیت محدود" توسط یک یا چند مدیر موظف و غیر موظف اداره می شوند که البته امکان انتخاب مدیر یا عضو خارج از شرکاء نیز وجود دارد. مدت مدیریت هم می تواند بنا به اساسنامه محدود و یا نامحدود باشد. برای اطلاعات بیشتر در این زمینه، بخش "شرکت های با مسئولیت محدود در قانون تجارت" را در آسان ثبت مطالعه کنید.

شرکت سهامی

اگر دقت کرده باشید متوجه خواهید شد که اغلب شرکت های بزرگ در قالب "سهامی" به ثبت رسیده اند. در این نوع شرکت ها سرمایه به تعدادی سهام با ارزش یکسان تقسیم و شرکاء که در اینجا "سهامدار" نامیده می شوند، با خرید تعداد سهم موردنظرشان مالکیت شرکت را در اختیار می گیرند. فعالیت "شرکت سهامی" بر مبنای سه بخش تصمیم گیرنده، اجرایی و ناظر است که در ادامه به توضیح هر یک می پردازیم:

بخش تصمیم گیرنده

با حضور سهامداران و برای تصمیم گیری در امور مختلف شرکت تشکیل می شود و شامل مجمع موسس، مجمع عمومی، مجمع فوق العاده و مجمع عادی فوق العاده است.

بخش اجرایی

با تصمیم و رای سهامداران، تعدادی از آنها به عنوان هیات مدیره انتخاب می شوند و هیات مدیره نیز به انتخاب مدیرعامل می پردازد.

بخش ناظر

سهامداران همان ناظرین شرکت هستند که با رای خود در مجامع، قدرت نظارتی شان را اعمال می کنند. سهامداران دو بازرس نیز انتخاب می کنند تا به بررسی صورت های مالی شرکت بپردازند و گزارش های خود را ارائه دهند. "شرکت های سهامی"، به دو نوع شرکت های "سهامی عام" و شرکت های "سهامی خاص" تقسیم می شوند. تامین سرمایه اولیه در "شرکت های سهامی عام" از طریق فروش سهام به مردم و بقیه توسط موسسین انجام می گیرد. بنابراین همه می توانند اقدام به خرید و فروش سهام کنند و نیازی به موافقت دیگر سهامداران وجود ندارد. اما در "شرکت های سهامی خاص" تامین سرمایه توسط موسسین انجام شده و انتقال و فروش سهام نیز بایستی با موافقت مدیران و موسسین و در مجمع مربوطه صورت می گیرد. سهام شرکت "سهامی خاص" امکان عرضه و معامله در بورس اوراق بهادار را ندارد. مگر در صورتیکه شرکت تبدیل به "سهامی عام" شود و معامله در بورس نیز منوط به پذیرش در بورس است. بنابراین صرفا سهام شرکت "سهامی عام" قابلیت معامله در بورس را دارد. ولی این بدان معنا نیست که هر شرکت سهامی عامی قادر به معاملعه در بورس است. در هر دو نوع شرکت، مسئولیت سهامداران محدود به مبلغ اسمی سهام آنها است. برای مثال در صورت ورشکستگی هر یک از سهامداران، در حدود میزان سهام خود پاسخگو است. و چنانچه سرمایه، پاسخگوی مطالبات بستانکاران نباشد، سهامدار در این زمینه مسئولیتی نخواهد داشت. برخلاف شرکت های غیر سهامی که معمولا میزان سرمایه در آنها پایین و ریسک از بین رفتن سرمایه بالاست، "شرکت های سهامی" با امکان تجمیع مقادیر بالای سرمایه از طریق مشارکت تعداد بالای سهامداران، بستر مناسبی را جهت فعالیت های وسیع تجاری فراهم می آورند. لازم به ذکر است فوت یا خروج سهامداران در سرنوشت شرکت بی تاثیر است. در حالیکه در در برخی از انواع دیگر شرکت پس از فوت امکان انحلال شرکت وجود دارد. برای اطلاعات بیشتر به بخش "شرکت مسئولیت محدود در قانون تجارت" مراجعه کنید. از جمله دیگر مزیت های این نوع از شرکت ها، همانطور که در بالا گفته شد جذب سرمایه بیشتر و پذیرش در بورس است. در این نوع شرکت ها، مدیران توسط سهامداران در مجمع انتخاب می شوند و به مدت دو سال مدیریت شرکت را به عهده می گیرند. در پایان این دوره، مدیران با تصمیم سهامداران ابقاء شده یا تغییر می یابند. انتخاب، تغییر و یا تمدید بازرسین نیز در دوره های یکساله انجام می گیرد.

شرکت تضامنی

شرکتی است که تحت اسم "تضامنی" (قید نام مالکان در نام شرکت) برای امور تجارتی بین دو یا چند نفر با مسئولیت "تضامنی" تشکیل می‌شود. اگر دارایی شرکت برای تأدیه تمام قروض شرکت کافی نباشد، هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام قروض هستند.بنابراین مسئولیت شرکا در "شرکت تضامنی" بیشتر از تمام انواع شرکت هاست. زیرا تعهدات آنها صرفا محدودبه مبلغ سرمایه شان نیست و در صورت عدم کفایت برای پرداخت دیون موظف به تامین از اموال شخصی می باشند. این وجه تمایز اساسی "شرکت های تضامنی" نسبت به بقیه انواع شرکت هاست. برای ثبت "شرکت تضامنی" وجود حداقل دو شریک الزامی است. سود شرکت هم بر اساس سهم الشرکه بین شرکاء تقسیم میشود. از آنجا که هر یک از شرکای ضامن شرکت، صرف نظر از میزان سرمایه، در قبال کل سرمایه شرکت پاسخگو هستند، این شرکت ها برای مشتریان بسیار قابل اعتماد و محبوبند. زیرا مشتریان می‌دانند در صورت ایجاد مشکل فقط با یک یا چند شخص حقیقی روبه رو هستند و نه با کل شرکت. از این رو بستانکاران دغدغه بسیار اندکی برای وصول مطالبات خود دارند. بعلت بار سنگین مسئولیت شرکاء در "شرکت های تضامنی"، همیشه توصیه بر این است که اعضای خانواده یا دوستان بسیار نزدیک جهت ثبت این نوع شرکت ها اقدام کنند.

شرکت نسبی

"شرکت نسبی" از جهاتی به "شرکت‌های تضامنی" نزدیک است و در مواردی نیز مشابهت هایی با شرکت "مسئولیت محدود" دارد. اما شرکت‌های نسبی کدامند و خصوصیات و ویژگی‌های آنها چیست؟ "شرکت نسبی" برابر با قانون تجارت، شرکتی است که برای امور تجارتی تحت اسم مخصوص، بین دو یا چند نفر تشکیل می‌شود. در "شرکت های نسبی" مسئولیت هر یک از شرکا به نسبت سرمایه اش در شرکت است. به این معنی که هر یک از شرکا صرفا تا میزان سرمایه‌ای که در شرکت متعهد است، مسئولیت حقوقی دارد. "شرکت‌های نسبی" همانند "شرکت‌های تضامنی"، در اسمشان باید عبارت «شرکت نسبی» و لااقل اسم یک نفر از شرکا را ذکر کنند. در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکا نباشد، بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شد عباراتی مانند «و شرکا» یا و «برادران» ضروری است. مانند شرکت با "مسئولیت محدود" و "شرکت تضامنی"، "شرکت نسبی" وقتی تشکیل می‌شود که تمام سرمایه نقدی تأدیه و سهم‌الشرکه غیرنقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد. در مورد سود شرکت، منافع بین شرکا به نسبت سهم‌الشرکه یا مطابق تصمیمات اساسنامه تقسیم می‌شود. در این شرکت‌ها، شرکا باید یک نفر را از میان خود یا غیر از شرکا، به سمت مدیر انتخاب کنند. بنابراین مانند همه شرکت‌ها استخدام یک مدیر غیر عضو امکان‌پذیر است. البته در وهله اول مدیریت به‌عهده خود شرکا است، اما در صورتی که نیاز به یک فرد خارج از شرکت برای مدیریت شرکت وجود داشته باشد، منع قانونی ندارد. عمده ترین وجه تشابه "شرکت نسبی" با "شرکت تضامنی"، نقل و انتقال سهم‌الشرکه صرفا با جلب موافقت همه اعضاست. بنابراین کاملا واضح و مشخص است که انتقال سهم در این شرکت‌ها کار ساده‌ای نخواهد بود. همچنین باید گفت تنها افرادی مناسب تشکیل "شرکت نسبی" هستند که اطمینان به شراکت طولانی مدت دارند. در صورتی که افراد به سرمایه‌گذاری‌های کوتاه‌مدت یا میان‌مدت فکر می‌کنند، تشکیل این شرکت یا پیوستن به اعضای این شرکت‌ها کار غیر منطقی به شمار می‌رود؛ همانطور که گفتیم، مزیت دیگر "شرکت نسبی" این است که افراد صرفا تا میزان آورده خود در شرکت مسئولیت دارند. بنابر قانون اگر دارایی شرکت نسبی برای تأدیه تمام قروض شرکت کافی نباشد، هر یک از شرکا به نسبت سرمایه‌ای که در شرکت دارند مسئول تأدیه قروض شرکتند. در "شرکت نسبی" فقط پس از انحلال، طلبکاران می‌توانند با رعایت ماده فوق به فرد فرد شرکا مراجعه کنند. اما در "شرکت تضامنی"، حتی قبل از انحلال نیز طلبکاران می‌توانند به افراد مراجعه کنند. با عنایت به توضیحات بالا، مشخص است که عواملی مانند مسئولیت زیاد شرکا، محدودیت های فراوان در نقل و انتقال سهام و انحلال در صورت فوت یا محجوریت یکی از شرکا از عواملی هستند که تمایل متقاضیان ثبت شرکت را نسبت به ثبت شرکت های "تضامنی" و "نسبی" کاهش می دهند.

شرکت های مختلط سهامی

گاهی در عمل دیده می شود که "شرکت های سرمایه ای" با "شرکت های ضمانتی" با یکدیگر مخلوط شده و نوع دیگری از شرکت پیدا می شود. به این طریق که یک یا چند شریک ضامن و یک یا چند شریک که مسئولیت آنها محدود است، هر دو در شرکت واحدی دارای سهم می شوند. شرکت های مختلط دو قسم اند:

۱- شرکت های مختلط سهامی

ترکیبی است از ""شرکت تضامنی و "شرکت سهامی" و در آن یک یا چند نفر شریک ضامن و دارای سهم الشرکه می باشند. بقیه سرمایه نیز به سهام متساوی القیمه تقسیم شده است. دراین مورد احکام "شرکت های تضامنی" درباره شرکاء ضامن و احکام "شرکت های سهامی" درباره صاحبان سهام رعایت می شود. در "شرکت های مختلط سهامی" دو نوع شریک "شرکای تضامنی" و "شرکای سهامی " با یکدیگر شراکت می کنند. به این ترتیب که شرکای سهامی در حد آورده خود مسئول بدهی شرکت پس از انحلال هستند. شرکای تضامنی نیز ضامن همه بدهی های شرکت هستند. اداره شرکت با شرکای تضامنی است و دیگر شرکا حق انتخاب مدیران را در مجمع عمومی ندارند. اما با انتخاب هیات نظارت در مجمع عمومی می توانند بر عملکرد مدیران نظارت داشته باشند.

۲- شرکت مختلط غیر سهامی

در آن شرکاء ضامن با شرکاء با مسئولیت محدود هر دو جمع می شوند و شرکاء ضامن به طریق شرکت تضامنی و شرکاء دیگر به طریق شرکت با مسئولیت محدود رفتار می نمایند. در این نوع شراکت شرکای تضامنی و شرکای با مسئولیت محدود حضور دارند. لذا سهامی منتشر نمی شود. انتقال سهام با اخذ موافقت همه سهامداران صورت میگیرد. اداره شرکت با شریک ضامن است و مسئولیت شرکای غیر ضامن عینا مشابه شرایط "شرکت های با مسئولیت محدود" است. نکته مشترک بین شرکت های مختلط سهامی و غیرسهامی انحلال شرکت، در صورت فوت یا محجوریت شریک ضامن است. اما در مورد شرکای غیر ضامن، فوت و محجوریت تاثیری در فعالیت شرکت ندارد. این نوع شرکت ها مناسب شرایطی است که صاحب یک بنگاه اقتصادی نیاز به سرمایه برای توسعه تجارت دارد و در عین حال تمایلی به تقسیم مدیریت کسب و کار با شرکا ندارد. البته در این صورت بار سنگین مسئولیت مدیر شرکت در پاسخگویی به شرکا را هم نباید نادیده گرفت.

شرکت تعاونی

"شرکت تعاونی" شرکتی است که به منظور بهبود وضع اقتصادی شرکا و تأمین نیازهای آنها تشکیل می شود. در تعریف کامل تر نوعی از شرکت های تجارتی هستند که سرمایه و ضمانت شرکا در آن تأثیر کلی ندارد. بلکه تعداد شرکا و اکثریت آنها موثر است. تعداد اعضای "شرکت تعاونی" بطور کلی باید هفت نفر یا بیشتر باشد. البته برای هر یک از انواع خاص "شرکت تعاونی" که در ادامه توضیح داده خواهد شد، بر مبنای نوع فعالیت و سرمایه موجود حداقل و حداکثر تعداد اعضا بایستی مطابق مصوبه وزارت تعاون مشخص شده باشد.

شرکت های تعاونی ایران

قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۷۰ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده است. ماده اول قانون فوق الذکر، اهداف بخش تعاونی سیستم اقتصادی ایران را برشمرده و در حقیقت، غایت نهائی "شرکت های تعاونی" را نیل به این اهداف معرفی می کند: - ایجاد و تأمین شرایط و امکانات کار برای همه به منظور رسیدن به اشتغال کامل. - قرار دادن وسائل کار در اختیار کسانی که قادر به کارند ولی وسایل کار ندارند. - پیشگیری از تمرکز و تداول ثروت در دست افراد و گروه های خاص جهت تحقق عدالت اجتماعی. - جلوگیری از کارفرمای مطلق شدن دولت. - قرار گرفتن مدیریت و سرمایه و منافع حاصله در اختیار نیروی کار و تشویق بهره برداری مستقیم از حاصل کار خود. - پیشگیری از انحصار، احتکار، تورم و اضرار به غیر. - توسعه و تحکیم مشارکت و تعاون عمومی بین همه مردم. انواع شرکتهای تعاونی الف. تعاونی های تولید ب. تعاونی های توزیع
تعاونی های تولید
"تعاونی های تولید" شامل تعاونی هایی است که در امور مربوط به کشاورزی، دامداری، دامپروری، پرورش و صید ماهی، شیلات، صنعت، معدن، عمران شهری و روستائی و عشایری و نظایر این ها فعالیت می نمایند. "تعاونی های تولید" در کلیه اولویت ها و حمایت های مربوط به تعاونی ها حق تقدم دارند. در "تعاونی های تولید"، عضو باید در تعاونی به کار اشتغال داشته باشد.
تعاونی های توزیع
"تعاونی های توزیع" عبارتند از تعاونی هایی که نیاز مشاغل تولیدی و یا مصرف کنندگان عضو خود را در چارچوب مصالح عمومی و به منظور کاهش هزینه ها و قیمت ها تأمین می نمایند. "تعاونی های توزیع" مربوط به تأمین کالا و سایر نیازمندی های روستاییان، عشایر، کارگران و کارمندان از نظر گرفتن سهمیه کالا و حمایت های دولتی و بانکی و سایر حمایت های مربوط به امور تهیه و توزیع اولویت دارند. در "تعاونی های توزیع"، احتیاجی نیست که عضو در تعاونی به کار اشتغال داشته باشد. غیر از این دو نوع تعاونی، در تبصره ۲ ماده ۸ قانون فوق الذکر، به تعاونی های چند منظوره نیز اشاره شده است. به نظر می رسد که منظور مقنن، تعاونی هایی است که ترکیبی از تولید و توزیع دارند. مثلاً شرکت تعاونی که با هدف عمران روستایی خاص و تهیه آذوقه برای ساکنین همان روستا ایجاد شده است. در چنین شرکتی که عضویت آن برای همه ساکنین روستا آزاد است، داشتن عضو غیرشاغل مجاز است اما هیئت مدیره و مدیرعامل باید از میان اعضاء شاغل انتخاب شوند. اعضاء در کلیه امور تعاونی طبق اساسنامه حق نظارت دارند و مکلفند به وظایف و مسئولیت هایی که در حدود قوانین و مقررات تعهد کرده اند عمل کنند. مسئولیت های مالی اعضاء در "شرکت های تعاونی"، محدود به میزان سهم آنان می باشد. مگر آنکه در اساسنامه ترتیب دیگری شرط شده باشد. تشکیل تعاونی با تجمیع سرمایه های اندک و با هدف بهبود وضع اقتصادی و معیشتی شرکا انجام می شود. بعنوان مثال اگر بدلیل قیمت بالای کالا، شرکا قادر به تامین مایحتاج سالیانه خود نباشند و ناچار باشند روزمره از دست سوم و چهارم، کالای مورد نظرشان را تهیه کنند، "شرکت تعاونی" با تجمیع سرمایه های جزئی که هریک از شرکا می پردازد، کالاهای مورد احتیاج شرکا را از دست اول خریداری و به همان قیمت تمام شده یا سود خیلی جزئی به آنها می فروشد. و یا زمانی که کشاورزان و صاحبان صنایع به علت احتیاج به پول در بازار، نمی توانند کالای خود را به قیمت مناسب بفروشند. آنگاه ناچارند فرآورده هایشان را با بهای کمتر و یا با فروش سلف به ثمن بخش به واسطه ها و یا سودپرستان واگذار نمایند. در این زمان، شرکتی تشکیل می دهند که فرآورده هایشان را در یک محل تجمیع نموده، و کالای جمع شده را به قیمت مناسب به فروش برسانند. سپس وجه آن را پس از کسر سود بسیار نازل، به شرکا می پردازند. همچنین شرکا با پرداخت سرمایه جزئی، اعتبار کافی در شرکت را به دست آورده و با سود ناچیزی از شرکت وام می گیرند. نکته پایانی اینکه در شرکت تعاونی سرمایه و نفوذ اشخاص نقش مهمی ندارد. شرکا صرف نظر از میزان سرمایه بیش از یک رأی نخواهند داشت و سود هم به نسبت سرمایه تقسیم نمی شود.

ادامه ...
Top